Sprawdziliśmy 386 stron dealerów samochodowych

Najciekawszy jest środkowy słupek. Czterdzieści stron podaje numer, owszem, tylko że należy on do importera marki, a nie do spółki, która wystawi fakturę. Klient, który sprawdzi ten numer, zobaczy zupełnie inną firmę niż ta, z którą rozmawia. To gorsze niż brak numeru, bo wygląda na komplet danych.

Sprawdź swoją stronę tym samym narzędziem, którym zrobiliśmy ten pomiar.

Dwie trzecie stron nie daje wyszukiwarce listy podstron

Mapa strony to plik z listą adresów, który wyszukiwarka pobiera jednym zapytaniem, zamiast odkrywać podstrony klikaniem w linki. Przy stronie wizytówce nie ma to znaczenia. Przy katalogu z setkami ofert decyduje o tym, ile z nich w ogóle trafi do wyników wyszukiwania.

Te dwa przypadki ze środka są warte osobnego zdania. Mapa strony jest, wyszukiwarka ją pobiera, tylko że wszystkie wypisane w niej adresy zwracają błąd. W jednym z nich powód okazał się prozaiczny: plik wskazuje adresy w wersji bez www, a ta wersja przestała działać. Nikt tego nie zauważył, bo w przeglądarce właściciela wszystko wygląda normalnie.

Sprawdź mapę swojej strony.

Dziesięć firm nie jest właścicielem własnego adresu

W rejestrze domen wpisany jest jeden podmiot, zwany abonentem, i to on decyduje o domenie. A skoro o domenie, to również o stronie i o całej poczcie w tej domenie. Przeszliśmy przez rejestr i w dziesięciu przypadkach abonentem okazała się firma informatyczna albo agencja reklamowa, czyli najczęściej ten, kto kiedyś robił stronę.

Nie nazywamy tego oszustwem i nie sugerujemy złej woli. Bywa, że jest to układ świadomy, oparty na umowie. Znacznie częściej jest to pozostałość po wdrożeniu sprzed lat, o której nikt nie pamięta, dopóki nie trzeba czegoś zmienić albo dopóki nie zbliża się termin odnowienia, a przypomnienia z rejestru idą na adres abonenta.

Sprawdź, kto jest abonentem Twojej domeny. Dane pochodzą z jawnego rejestru, więc każdy może to potwierdzić samodzielnie.

Co się nie potwierdziło

Zaczynaliśmy z hipotezą, że na stronach znajdziemy numery rachunków spoza wykazu podatników, co byłoby najpoważniejszym z możliwych ustaleń, bo uderza wprost w kupującego. Rachunek podaje jednak tylko dwanaście stron na trzysta trzy, a wszystkie trzynaście znalezionych numerów figurowało w wykazie przy właściwej firmie. Hipoteza upadła i tak ją zapisujemy.

Druga porzucona hipoteza dotyczyła blokowania robotów wyszukiwarek. Osiem domen odmawiało dostępu naszemu narzędziu, co wyglądało na celowy filtr. Powtórka pomiaru pokazała, że odmowa dotyczy każdego ruchu spoza zwykłej przeglądarki i pochodzi od jednego dostawcy infrastruktury obsługującego te strony. To nie jest błąd tych firm i nie znalazło się w statystykach.

Czego nie sprawdziliśmy

• Nie uruchamialiśmy przeglądarki, więc strony budujące treść po stronie klienta mogły zostać zaliczone do braków niesłusznie.
• Nie czytaliśmy regulaminów w plikach PDF ani danych wklejonych jako obrazek. Jeśli numer NIP jest tylko tam, nasze narzędzie go nie zobaczy, ale nie zobaczą go też narzędzia po stronie kupującego.
• Nie sprawdzaliśmy, które wersje adresów są faktycznie zaindeksowane w wyszukiwarce. Do tego potrzebny jest dostęp, którego nie mamy i o który nie prosiliśmy.
• Osiemdziesiąt trzy domeny z listy nie odpowiedziały w ogóle, więc nie liczymy ich ani na plus, ani na minus.

Wniosek

Żaden z tych czterech problemów nie jest efektowny i żaden nie wywala strony. Wszystkie łączy natomiast jedna cecha: są niewidoczne z fotela właściciela. W przeglądarce, w której strona działa, poczta chodzi, a domena się odnawia, nie widać ani tego, kto formalnie ma do niej prawo, ani tego, czego nie widzi wyszukiwarka, ani tego, czego nie znajdzie księgowość klienta przed przelewem. Dlatego każde z tych czterech sprawdzeń zrobiliśmy darmowym narzędziem, które daje surowy wynik od ręki.