Zapier vs Make vs n8n — wielkie porównanie 2026

Krótko: trzy narzędzia, trzy filozofie

Zapier (USA, od 2012) — pełny SaaS, najwięcej integracji (ok. 6 000), najprostszy interfejs „krok po kroku". Płaci się za taski.

Make (Czechy, dawniej Integromat, część Celonis) — pełny SaaS, ok. 1 800 integracji, wizualny diagram z mocną logiką. Płaci się za operacje, znacznie taniej niż Zapier przy podobnym wolumenie.

n8n (Niemcy, open-source) — chmura n8n.cloud lub własny serwer (self-hosted). Ok. 500+ natywnych integracji + moduł HTTP/Code dla dowolnego API. Płaci się za serwer (self-hosted) lub plan (cloud).

To nie jest „lepszy/gorszy". To trzy różne strategie pod różne sytuacje. W tym artykule pokazujemy, kiedy każde z nich wygrywa.

Pricing — porównanie na trzech wolumenach

Pricing jest najbardziej mylący w porównaniu — bo każde narzędzie liczy inną jednostkę. Zapier liczy taski (każda akcja = 1 task), Make liczy operacje (każdy moduł = 1 operacja), n8n liczy wykonania scenariusza (cały workflow = 1 wykonanie). Trzy bardzo różne metryki.

Aby uczciwie porównać, weźmy realny scenariusz: lead z formularza, walidacja, sprawdzenie w CRM, utworzenie / aktualizacja, powiadomienie do Slacka, zadanie w Asanie. Średnio 6–7 kroków. Trzy wolumeny:

500 leadów miesięcznie (~3 500 operacji):

• Zapier Professional (750 tasków) — ok. 19,99 USD/mies.
• Make Core (10 000 operacji) — ok. 9 USD/mies.
• n8n.cloud Starter (2 500 wykonań) — ok. 24 EUR/mies.
• n8n self-hosted — ok. 25 zł/mies. (sam serwer, bez utrzymania)

5 000 leadów miesięcznie (~35 000 operacji):

• Zapier Team (2 000 tasków + nadwyżka) — ok. 200 USD
• Make Pro (10 000 + nadwyżka) — ok. 60–80 USD/mies.
• n8n.cloud Pro (10 000 wykonań) — ok. 60 EUR/mies.
• n8n self-hosted — ok. 25 zł serwer + 300 zł utrzymania = ok. 325 zł

50 000 leadów miesięcznie (~350 000 operacji):

• Zapier Company — od ok. 600 USD/mies.
• Make Teams — ok. 200–400 USD/mies.
• n8n.cloud Enterprise — wycena indywidualna
• n8n self-hosted (większy serwer, queue mode) — ok. 200 zł serwer + 500 zł utrzymania = ok. 700 zł/mies.

Wniosek: na małej skali różnice są nieistotne. Przy średniej skali Make i n8n.cloud są wyraźnie tańsze od Zapiera. Przy dużej — n8n self-hosted to zwykle rząd wielkości taniej.

Integracje — kto pokrywa co

Surowe liczby:

• Zapier — ok. 6 000 integracji
• Make — ok. 1 800 integracji
• n8n — ok. 500+ natywnych integracji

Ale liczby kłamią. Wszystkie popularne SaaS-y (HubSpot, Pipedrive, Salesforce, Slack, Notion, Asana, Airtable, Google Workspace, Microsoft 365, Stripe, Shopify, WooCommerce, Mailchimp, ActiveCampaign) są w każdym z trzech narzędzi.

Różnica zaczyna się przy:

• Niszowych SaaS-ach (np. polskie systemy CRM, lokalne narzędzia księgowe) — Zapier zwykle pojawia się jako pierwszy
• Głębokości integracji — Make często ma więcej akcji per aplikacja niż Zapier
• Customowych API — n8n ma najlepszy moduł HTTP i Code, pozwala zintegrować się z dowolnym REST API w 30 minut, bez czekania na natywny moduł

Praktyka: jeśli używasz nietypowego SaaS-u, sprawdź najpierw katalog wszystkich trzech narzędzi. Jeśli go nie ma — n8n będzie najszybszy do dorobienia integracji przez API.

Krzywa nauki — kto jest najszybszy do zbudowania pierwszego scenariusza

Zapier — pierwsza automatyzacja w 10–15 minut, bez dokumentacji, bez konfiguracji. Wybierasz trigger, akcję, mapujesz pola, koniec. To absolutny zwycięzca w kategorii „chcę mieć działające coś na wczoraj".

Make — pierwszy scenariusz w 30–45 minut. Trzeba zrozumieć diagram, kierunek przepływu danych, jak działają routery i iteratory. Krzywa stroma na początku, ale za to dużo większe możliwości od razu.

n8n — pierwszy scenariusz w 1–2 godziny (n8n.cloud) lub pół dnia (self-hosted, z instalacją). Filozofia podobna do Make, ale więcej elementów technicznych. Expressions w stylu JavaScript, code nodes, zaawansowane opcje autentykacji. Dla osoby technicznej — atut, dla nietechnicznej — dodatkowy próg.

Praktyka: jeśli automatyzacje ma budować osoba z biznesu (marketing, operations) — Zapier lub Make. Jeśli osoba półtechniczna lub programista — n8n da znacznie więcej swobody.

Logika i obsługa błędów

Zapier — najsłabszy w tej kategorii. Ścieżki warunkowe (Paths) są dostępne od planu Professional, ale dość ograniczone. Iteratory nad listami — przez obejście Code step. Error handling — proste retries, brak fallback paths.

Make — bardzo mocny. Routery z warunkami, iteratory, agregatory, error handlers per moduł, ponawianie z opóźnieniem, breakpointy do debugowania. Dla większości procesów biznesowych w pełni wystarczające.

n8n — najmocniejszy. Wszystko, co ma Make, plus: Code node (pełny JavaScript/Python), sub-workflows (workflow jako funkcja), wersjonowanie w gicie (Enterprise), własne moduły w TypeScripcie. Dla scenariuszy graniczących z programowaniem — bezkonkurencyjny.

Skalowalność — co się dzieje przy wzroście wolumenu

Zapier — skaluje się liniowo z kosztem. Każdy task to pieniądz. Plan Company (od ok. 599 USD/mies.) ma górne limity. Powyżej — Enterprise, zwykle z dużymi opłatami.

Make — podobnie skaluje się z kosztem, ale taniej. Plan Teams górnie ok. 800 000 operacji/mies. Powyżej — Enterprise z indywidualną wyceną.

n8n self-hosted — skaluje się z mocą serwera. Mały VPS obsłuży kilka tysięcy wykonań dziennie. Większy — kilkanaście tysięcy. Powyżej — queue mode (Redis + workers), horyzontalne skalowanie. Praktycznie bez górnego limitu.

n8n.cloud — skaluje się jak SaaS, ale plany są wyraźnie tańsze niż Zapier i Make przy podobnym wolumenie wykonań.

Compliance, RODO, lokalizacja danych

Zapier — siedziba USA, serwery globalne (USA dominuje). DPA, SOC 2 Type II, ISO 27001. Dla większości firm wystarczy, ale dla branż regulowanych (finanse, zdrowie, sektor publiczny) bywa problematyczny.

Make — siedziba Czechy (Celonis), serwery w UE. DPA, SOC 2. Dla typowej polskiej firmy MŚP — wybór bezpieczny i prosty do uzasadnienia.

n8n.cloud — siedziba Niemcy (Berlin), serwery w UE (Niemcy). Bezpieczne dla RODO.

n8n self-hosted — pełna kontrola, dane nigdy nie wychodzą poza Twoją sieć. Standard dla branż regulowanych. Można instalować w pełni wewnętrznie, bez dostępu do internetu (jeśli nie ma webhooków przychodzących).

Kto za co odpowiada — model utrzymania

Zapier i Make — pełen SaaS. Producent odpowiada za serwery, aktualizacje, security. Twoja rola: budować i utrzymywać scenariusze, monitorować błędy, pilnować pakietu tasków/operacji.

n8n.cloud — analogicznie do Make.

n8n self-hosted — Ty (lub Twój wykonawca) odpowiadasz za: serwer (OS, security), n8n (aktualizacje, breaking changes), backup bazy i credentials, monitoring uptime, SSL i reverse proxy. To 1–3 godziny miesięcznie po dobrym wdrożeniu, ale wymaga osoby technicznej.

Praktyka: jeśli nie macie osoby ogarniającej Linuxa i Dockera, n8n self-hosted nie ma sensu — wybierajcie n8n.cloud, Make albo Zapier.

Decyzja w 4 krokach — który wybrać

Zamiast pisać kolejną tabelę, prosty algorytm:

Krok 1: jaki wolumen?

• Mały (do 1 000 operacji/mies.) — wszystko jest tanie, wybierz po prostocie
• Średni (1 000–30 000) — Make lub n8n.cloud, Zapier zaczyna boleć
• Duży (30 000+) — n8n self-hosted lub Make

Krok 2: kto buduje scenariusze?

• Osoba z biznesu, bez technicznego backgroundu — Zapier
• Osoba z biznesu, ale ogarnięta — Make
• Osoba półtechniczna lub programista — n8n

Krok 3: jakie wymagania compliance?

• Standardowa firma B2B — wszystko jest OK
• Branża z lokalizacją danych w UE — Make lub n8n
• Branża regulowana (finanse, zdrowie, sektor publiczny) — n8n self-hosted

Krok 4: kto utrzymuje?

• Tylko biznes, bez IT — Zapier, Make lub n8n.cloud
• Macie własne IT lub zewnętrznego partnera — wszystko otwarte

Trzy odpowiedzi z czterech zwykle wskazują jedno narzędzie.

Hybryda — najczęstszy układ w średnich firmach

W praktyce większość firm średnich nie wybiera jednego narzędzia. Najczęstszy układ to dwa narzędzia równolegle:

• Zapier (lub Make) — proste integracje departamentowe (marketing, HR, recruiting)
• n8n self-hosted — core procesy biznesowe (sprzedaż, operacje, raportowanie, integracje z ERP/CRM)

Taki model daje szybkość Zapiera/Make tam, gdzie nie trzeba schodzić nisko, i pełną kontrolę n8n tam, gdzie błąd kosztuje pieniądze. Pełniejsze omówienie tego modelu znajdziesz w n8n vs Zapier oraz Make vs n8n.

Podsumowanie — który dla kogo

Zapier — gdy potrzebujesz działającej automatyzacji w 15 minut, masz mały wolumen, i nie chcesz inwestować w naukę narzędzi.

Make — gdy procesy są nieco bardziej złożone, wolumen rośnie, i chcesz rozsądnego kompromisu między łatwością a elastycznością. Sweet spot dla większości firm MŚP.

n8n — gdy macie osobę techniczną na pokładzie, wymagania compliance, integracje z systemami wewnętrznymi, albo wolumen, który czyni SaaS-y bolesnymi.

Najczęstszy błąd: wybór narzędzia „bo wszyscy używają" zamiast „bo pasuje do naszych procesów". Sprawdź też co to jest automatyzacja procesów biznesowych i jak policzyć ROI z automatyzacji — to dwie rzeczy, które warto zrobić przed wyborem narzędzia.

FAQ