Zapier vs Make, co wybrać do automatyzacji w 2026
Oba narzędzia łączą setki aplikacji i ruszają w godzinę. Różnią się pricingiem, logiką scenariuszy i krzywą nauki. Pokazujemy, kiedy wybrać który.
Zapier, jak działa i dla kogo
Zapier ma ponad 6 000 integracji i prowadzi użytkownika krok po kroku. Każdy Zap to trigger i jedna lub więcej akcji, a każda akcja to jeden rozliczany task.
- Free: 100 tasków/mies., tylko jedna akcja
- Professional: od ok. 19,99 USD/mies., wieloetapowe Zapy, webhooki
- Team: od ok. 69 USD/mies., współdzielone foldery, role
Dobry wybór, gdy chcesz szybko ruszyć bez dewelopera i potrzebujesz prostych integracji typu „przepisz dane z A do B".
Make, jak działa i dla kogo
Make (dawniej Integromat) zamiast liniowego flow ma wizualny diagram z routerami, iteratorami i agregatorami. Rozlicza operacje, czyli pojedyncze wywołania modułów.
- Free: 1 000 operacji/mies., 2 aktywne scenariusze
- Core: od ok. 9 USD/mies. za 10 000 operacji
- Pro: od ok. 16 USD/mies.
- Teams: od ok. 29 USD/mies., role, audit log
Wybór dla złożonych procesów z warunkami i pętlami. Świetnie sprawdza się w automatyzacji CRM i przy dużych wolumenach danych.
Pricing w praktyce, gdzie się rozjeżdża
Przykład: lead z formularza, walidacja, sprawdzenie w CRM, utworzenie lub aktualizacja rekordu i powiadomienie na Slacku. W Zapierze to ok. 5 tasków, w Make ok. 7 operacji.
Przy 100 leadach dziennie wychodzi 15 000 tasków albo 21 000 operacji miesięcznie. Zapier kosztuje wtedy ok. 70 do 100 USD/mies., Make ok. 16 do 25 USD.
Do kilkuset operacji miesięcznie Zapier wychodzi porównywalnie. Powyżej 5 000 operacji wygrywa Make.
Integracje i pokrycie aplikacji
Zapier ma ok. 6 000 integracji, Make ok. 1 800, ale popularne SaaS-y (HubSpot, Pipedrive, Slack, Google Workspace) są w obu. Make często daje więcej akcji na aplikację. Gdy integracji brak, zostaje integracja przez API.
Krzywa nauki i utrzymanie
Zapier łatwiej zacząć. Make lepiej utrzymać: debug pokazuje dane z każdego modułu, a scenariusz z 10+ krokami wciąż jest jednym czytelnym diagramem. W Zapierze taki Zap z filtrami i ścieżkami szybko staje się trudny.
Logika i obsługa błędów
Make ma natywnie elementy, które w Zapierze wymagają droższych planów albo obejść przez Code step:
- iteratory i agregatory list
- routery z wieloma ścieżkami
- obsługa błędów i ponawianie per moduł
Compliance i RODO
Make ma serwery w UE, Zapier działa globalnie z USA. Dla branż regulowanych Make jest zwykle prostszy. Przy danych wyjątkowo wrażliwych rozważ n8n self-hosted, opisane w artykule n8n vs Zapier.
Kiedy Zapier, a kiedy Make
Wybierz Zapier, gdy:
- masz proste, liniowe automatyzacje
- wolumen to do kilku tysięcy tasków miesięcznie
- zespół potrzebuje „działa od jutra"
Wybierz Make, gdy:
- masz scenariusze z warunkami i pętlami
- wolumen przekracza 5 000 operacji miesięcznie
- potrzebujesz obsługi błędów i danych w UE
Hybryda też ma sens: Zapier do prostych integracji działowych, Make do procesów sprzedaży. Zanim wybierzesz, policz ROI z automatyzacji.
Nie wiesz, które narzędzie pasuje do Twoich procesów?
Dobierzemy i wdrożymy platformę bez przepłacania za zbędne funkcje.
Zobacz usługę Zapier i MakeFAQ
Czy Make jest tańszy od Zapiera w długim okresie?
Tak, w większości scenariuszy. Make rozlicza operacje, Zapier taski, a operacja w Make jest kilka razy tańsza. Przy kilku tysiącach operacji miesięcznie różnica rośnie szybko.
Który jest łatwiejszy do nauki, Zapier czy Make?
Zapier. Ma liniowy interfejs krok po kroku. Make wymaga zrozumienia diagramu, routerów i agregatorów, ale daje dużo większe możliwości.
Czy możemy przenieść automatyzacje z Zapiera do Make?
Nie ma automatycznego importu, scenariusze trzeba odbudować. Kilka prostych Zapów to jeden dzień pracy. Przy większym ekosystemie można migrować stopniowo: nowe automatyzacje w Make, stare zostają w Zapierze.
Co z RODO i przetwarzaniem danych w UE?
Make należy do grupy Celonis i ma serwery w UE. Zapier ma siedzibę w USA. Oba podpisują DPA, ale przy danych wrażliwych Make jest zwykle prostszym wyborem.